Reisverslag september/oktober 2012.

Sinds kort hebben wij in het huisje, waar wij altijd verblijven tijdens een reis naar Roemenië, een Whitebord aan de muur hangen. Alle afspraken worden daar netjes  op genoteerd.

Aan het begin van de vakantie is het bord nog maagdelijk wit, maar dat wordt altijd snel anders. De ene afspraak lokt de andere uit. En zo werd het toch weer een drukke reis waarin veel bezoekjes werden afgelegd en waarin veel geregeld werd.

 

Even in niet chronologische volgorde en in vogelvlucht.

 

Tijdens het kopje koffie bij Ds. Satmarin Szilard en zijn vrouw Ds. Satmarin Ingrid besproken dat zij graag in het souterrain van hun kerk een verwarming willen hebben die apart is van de hoofdverwarming. Zodat niet het hele kerkgebouw verwarmd hoeft te worden als de vrouwenvereniging, de kindernevendienst of de catechismusgroepen enz. er een uurtje gebruik van willen maken.  Helaas heeft de Reformatorische kerk daar nu geen geld voor. De economische crisis is hier meer voelbaar dan in Nederland.   Zou onze stichting daarbij kunnen helpen? Beter voor het milieu en, nog belangrijker, goedkoper voor de Reformatorische kerk. Op den duur verdient deze uitgave zich dus zeker terug. En, over de economische crisis gesproken, kunnen we morgen mee naar Erszrebeth, een vrouw die in een één kamer appartement woont en waar in mei de ramen en de deur zijn vernieuwd? Ze moet rondkomen van 200 Ron (ongeveer 50 Euro) per maand en de toilet in haar appartementje lekt, de wastafel is stuk en  de douche een strook van 20 cm afgescheiden door een douchegordijn,  laat ook water door naar de woonkamer muur. Nee van haar inkomen kan ze deze verbeteringen echt niet betalen. De prijzen van levensmiddelen zijn nu net zo hoog of hoger dan bij in ons in de supermarkt. Dus die 50 Euro is echt niet genoeg voor fruit en groente elke dag. Dit jaar helpen we haar, volgend jaar weer iemand anders.

Daarna door naar de Fam. Dombi. Het gezin dat vorig jaar in erbarmelijke omstandigheden moesten leven. Hun huisje had geen vloer en geen plafond. Alles was vochtig en zwartig uitgeslagen. De situatie is iets verbeterd, de kachel de vloer het plafond laten het vocht wel buiten. Financieel zitten ze echter aan de grond. Van het inkomen van de oudste zoon, en de uitkering van de bijna blind moeder kunnen ze niet rondkomen. De gaarkeuken geeft voor drie personen te eten, maar niet elke dag. En ze zijn met zijn vieren sinds de vader twee jaar geleden overleed. Volgens een bevriende arts die een afspraak met een oogchirurg in Oderheiue voor ons maakt horen we dat voor de middelste zoon, die ook oogproblemen heeft, een operatie mogelijk is. Voor de moeder hoogstwaarschijnlijk ook, maar wie betaalt de kosten? 

Een bezoek aan het bejaardentehuis, dat wij via het Opa /Oma project ondersteunen,  kost ons  twee dagen. 250 km heen, 250 km. Terug met een tussenstop en overnachting in St. Georghe de Mures. Ds. Becsky Eors, die van onze stichting geld krijgt ter ondersteuning van de armste mensen in zijn omgeving, dus niet alleen van zijn gemeente, doet uitgebreid verslag waaraan het geld besteed is. Blij zijn we met de mogelijkheid hem opnieuw voor het komende jaar geld  van onze stichting te kunnen geven. Soms zit het verschil van dakloos worden en op straat te moeten leven in een paar tientjes. Zijn hulp bestaat uit een bril voor een schoolkind dat niet op het bord kan lezen, medische hulp voor een meisje met paniekaanvallen, een wanhopige moeder die tegen het einde van de maand echt geen geld voor eten meer heeft. En een bijdrage voor die tegenvallende energie rekening waardoor een bejaarde bijna op straat komt te staan.

De volgende zondag worden we vanaf de kansel in Miercurea Ciuc van harte welkom geheten en begroeten we de emeritus predikant Hegye Istvan hartelijk. Drinken koffie bij de nieuwe predikant Satmarin Szilard en Ingrid.

De maandag neemt ons mee naar Moacsa. Zo'n honderd kilometer ten zuiden van Miercurea Ciuc waar de jonge predikant van de Reformatorische kerk onze hulp inriep bij het verbouwen van de kerkzaal voor de winter en de pastorie. Hij is er nog maar een paar maanden en heeft allerlei plannen voor het heropbouwen van de gemeente. Volgende week start zijn vrouw een vrouwenvereniging en binnen enkele maanden zouden ze ook graag een kindernevendienst willen beginnen. Ook hier valt en staat veel kerkenwerk met het financiële plaatje. Want waar wil je geld voor knutselwerk en kleurplaten, boekjes en lesmateriaal vandaan halen als er niet eens genoeg geld is voor verwarming in de winter van de kerkzaal? En niet elk gezin bezit een Bijbel.

Is het dan allemaal kommer en kwel in Oost Europa?

O nee, zeker niet! Er zit toch echt wel vooruitgang in. De wegen worden beter, de winkels verkopen net zo veel producten als hier, je kunt er nu lekker uit eten gaan en steeds vaker hoor je van vrienden en bekenden dat ze op vakantie gaan of een weekendje weg gepland hebben. Huwelijken en doopfeesten worden  uitgebreider gevierd. En bij verjaardagen komen er ook cadeautjes op tafel. Maar net als hier geld deze vooruitgang echt niet voor iedereen. Voor bejaarden, gehandicapten, gebroken gezinnen en werklozen wordt de toestand steeds slechter. Neem nu Miklos, tegen de veertig en behept met niet zo’n  goed verstand.  Deed zo nu en dan eenvoudig werk op het land. Heeft geen dak boven zijn hoofd maar wel een plekje in een shelter. Een bed en een kast, geen mogelijkheid om te koken, wel om te douchen. Kosten: 170 Ron per maand. Nu hij door een operatie zeker een jaar niet kan werken, inkomen 233 Ron per maand. Van de 63 Ron die hij over houd moet hij ook nog zijn medicijnen betalen. Dat kost hem tussen de 30 en 50 Ron per maand. Waar moet hij dan van eten? Voor hem zijn we nu ook op zoek naar stevige warme schoenen maat 46 en een grote winterjas! Hij heeft ook nog het nadeel dat hij vrij lang en breed is. Niet dik! En hij heeft altijd honger. De tas met etenswaren en de zelfgemaakte aardappel salade worden dan ook met dankbaarheid aangenomen. Soms kan hij aanschuiven bij de dominee en vijf maaltijden per maand haalt hij bij de gaarkeuken.  

Wij gaan op bezoek in Kanyàd. Het gezin van Ds. Sogór Geza is erg druk. Alle vier de kinderen eisen onze aandacht op. We kennen ze dan ook al vanaf hun geboorte. Met de Dominee bespreken we de gebeurtenissen in de gemeente, met zij vrouw de net gehouden bijbel vakantieweek.  Ruim veertig kinderen deden mee! Dat zijn ze bijna allemaal in dit kleine dorp. Evenals in Miercurea Ciuc was ook hier het programma een groot succes, de opkomst groot en de hulp van de vrijwilligers onovertroffen!

Fijn dat we dit gebeuren financieel mogelijk konden maken.

Ook in Csiksomlyo steunen we de Bijbel vakantie week van de zigeunerschool. En ook daar was de opkomst groot! De jufs deden erg hun best en het danstalent is groot bij deze jonge Roma kinderen. De foto’s en filmpjes die speciaal voor ons gemaakt zijn geven ons veel plezier. De mensen van de gehandicapten bond hebben we deze keer niet bezocht, geen tijd, en per slot van rekening hadden we die in mei erg veel aandacht gegeven.

Na drie weken is het whitebord weer leeg, alle zaken afgehandeld, alle afspraken nagekomen. Nu vier uur treinreis met een overstap in Brasov, bijna drie uur vliegen via Parijs naar Amsterdam en dan kan het gewone leven weer beginnen. Werk, huishouden

en boodschappen. Met dit verschil dat wij de eerste tijd met andere ogen naar de weelde kijken die wij hier hebben. Ons even niet zo druk maken over de bezuinigingen hier en de 21 % btw best acceptabel vinden als wij denken aan de 24 % die onze vrienden in Transylvanië  betalen.

 

Wilt u meehelpen met ons werk? ING banknummer 4061710 t.n.v.  Swoe staat altijd voor u open. Uw financiële bijdrage is van groot belang voor onze projecten!

 

 

Binnenkort treft u hier meer reisverslagen van de Stichting Werkgroep Oost-Europa.

 

Lopende projecten van de Stichting Werkgroep Oost Europa Steun het werk van de Stichting Werkgroep Oost Europa Lees de reisverslagen van de Stichting Werkgroep Oost Europa Website by Cubique Webdesign Den Haag